Oliv Oliv doorbreekt grenzen met zijn debuutalbum

Tehran Mountains verschijnt vandaag, een week voor het startschot van Popronde, en dat is een stuk eerder dan bedoeld was: “Het album was eigenlijk gepland voor april, maar tussentijds kwam ik ook in contact met een label, het nieuwe Uncloud Editions. Tehran Mountains kon daar het eerste album op het label worden. Met hun ervaring in het organiseren van evenementen in de elektronische muziek hadden ze bijvoorbeeld een idee welke single als eerst uitgebracht moest worden. Dat zij met alles nu meedenken en ik het niet allemaal meer alleen hoef te doen, is fijn. Nu komt wel alles onbedoeld tegelijkertijd.”

Een officiële releaseshow zit er door de drukte van Popronde niet in, maar dat alles nu in sneltreinvaart samenkomt, voelt voor Terpstra als een bevestiging dat hij met zijn muziek iets goed doet. “Ik ben al vijf jaar bezig en ook direct veel live gaan doen om te horen wat anderen van mijn muziek vinden. Als ik lang niets live doe, gaat het kriebelen; dan moet er iets gebeuren. Dat is uiteindelijk het leukste om te doen. Popronde is daarin wel een keerpunt; ik hoef niet meer zelf achter optredens aan. Locaties weten nu mij te vinden!”

Een vreemde eend, of juist niet?
Dat hij werd geselecteerd voor Popronde had hij niet verwacht, vertelde hij eerder in een interview met 3voor12/Rotterdam. “In de elektronische scene met modulaire synthesizers leeft Popronde helemaal niet zo. Ik moet het dan ook geregeld uitleggen wat het precies inhoudt. Jaren terug ben ik wel eens bij Popronde gaan kijken bij bandjes, maar ik had nooit gezien of bedacht dat iemand binnen mijn soort muziek ook mee kon doen. Op de pre-party die Popronde had georganiseerd voor de artiesten vroeg ik me ook een beetje af: hoe pas ik tussen deze bands?”

Toch voelt hij zich steeds meer thuis in de line-up. “Automatisch trok ik meer naar Heijmat, met wie ik in Dordrecht sta en met wie ik ook buiten Popronde om al eens heb opgetreden. En naar Mirusi Mergina, met wie ik in Den Bosch speel. Ook zij maken wat minder grijpbare muziek met behulp van synthesizers. Toch sta ik tijdens Popronde niet elke avond met een elektronische act geboekt.” Grinnikend concludeert hij: “Blijkbaar is het mogelijk om bands te combineren met ons.”

Kerk, toonzaal of club?
Waar je Oliv Oliv allemaal gaat zien deze Popronde? Dat weet hij zelf ook nog niet precies. En dat is juist de charme. “Ik hoop vooral een breder publiek kennis te laten maken met mijn muziek. Het zijn in ieder geval een ander soort zalen dan waar ik normaal sta. Het viel me bijvoorbeeld op dat ik veel in kerken ga optreden! De Willem Twee Toonzaal in Den Bosch daarentegen is een hele klassieke zaal, vol mooie ornamenten en waar het geluid vast klinkt zoals het zou moeten klinken. Van tevoren weet je nooit waar je precies terechtkomt en hoe het daar gaat klinken.”

De locatie is medebepalend voor het geluid, maar ook voor de visuals. Het visuele moet, net als de muziek, wel een verhaal vertellen. Samen met zijn vriendin – filmmaker van beroep – werkt hij aan visuals voor een uur durende show. “Al doet zij het meeste werk, ik richt me vooral op de muziek. Het hangt eigenlijk vooral van de mogelijkheden van de locaties waar ik ga optreden af wat er straks te zien zal zijn.”