Nieuws

The Throwback met Jetty van Kooij

dinsdag 08 juni 2021

Foto VULVA. Door Nikki Born

 

Net voordat de nieuwe selectie bekend werd gemaakt, organiseerde Popronde nog een paar laatste livestreams voor de selectie van 2020. Popronde Den Haag trok alles uit de kast en zette een mega vette livestream neer met maar liefst 6 toffe acts. Vanuit het Paard knalden zij rechtstreeks je (huis)kamer in. Jetty van Kooij was er ook (digitaal) bij en schreef voor Popronde een verslag van de optredens.

Benieuwd hoe zij het heeft ervaren? Je leest het hier...

 

Daar lig ik dan. Op bed voor de beamer. Checken of de Vevo link van ‘t Paard werkt. Jip. Die doet het. Al streamend naar het beamerscherm van 1 bij 2 meter. Waar ik in 2019 net zoals zovelen nog de kroegjes afstruin met live muziek, lig ik nu in mijn eentje vol verwachting te wachten op de livestream. Hoe anders moet dit voelen voor de bandjes zelf. Zonder publiek voor een camera. In de kleine kroegjes, friettentjes of kappers zou er misschien ook niet veel publiek geweest zijn. Maar dit voelt wel heel leeg, stel ik me zo voor. Alleen te spelen voor een publiek van goedwillend personeel. 
 
XIO trapt af deze avond. En zegt ook dat hij de directe feedback van het publiek mist. Zijn muziek omschrijft hij zelf als R&B soul. Met af en toe een rockgitaar er doorheen. De eerste klanken doen me gelijk denken aan Lenny Kravitz en Gary Clark Junior. Zeker zo met zijn gitaar en muts. Net zoals Gary altijd op het podium verschijnt. De muziek zit inderdaad vol soul en warmte. De 7-koppige band ontbreekt. Alleen een drumstel, gitaar en keyboard zijn aanwezig. De keuze voor live drums kan ik erg waarderen. De muziek voelt daardoor levendiger, krijgt zo meer kleur. De mooie belichting geeft letterlijk kleur en een extra dimensie aan de dromerige tonen. Het brengt me gelijk in een serene sfeer. In een kapper op de hoek van de straat was dit misschien wel wat anders overgekomen. Met publiek dat er  doorheen kletst. Je kent het wel. Dat heeft ook wel iets gezelligs. Maar via deze streams ligt de focus toch meer op de muziek. Het geluid is overigens erg goed. Dat heb ik wel anders meegemaakt. Ook een grote uitdaging voor de podia met vaak vrijwilligers die maar even uit moeten vissen hoe ze dat toch allemaal moeten doen. Petje af. 

 

Popronde_DenHaag_Paard_XIO_NikkiBorn.jpeg 

Op de foto XIO. Foto door Nikki Born


Dan verschijnt Zoë Low ten tonele. Op het podium voelt ze zich al jaren thuis. Ze wilde eigenlijk naar de toneelschool, zo vertelt ze, maar heeft toch gekozen voor een muziekcarrière. Dit is pas het tweede optreden dat ze doet. De eerste was meteen raak: In de Melkweg of all places, ook voor Popronde. Daar dromen vele muzikanten alleen maar van. En dan nu in ’t Paard. Net zo gaaf. 
 
Zoë zingt in chronologische volgorde haar eigen geschreven liedjes. Over liefdesverdriet, het drama ervan en haar leven. Ze werd eerder bekend met een cover van Amy Macdonald. 12 miljoen streams later staat ze dan hier op het podium. Ze voelt zich er overduidelijk thuis. Al flirtend met de camera weet ze zelfs zonder publiek het publiek te bespelen. En vult ze de ruimte met een bombastische opbouw waarna ze het weer heel klein maakt. Alleen op haar piano en haar dromerige breekbare stem. Zoë is duidelijk een verhalenverteller. Ze wil delen. In tekst en muziek. Over wie ze is. Via haar pakkende liedjes. Bijna episch. Ook mooi om te zien hoe een synthesizer de rol van gitaren kan overnemen. En de zang en drum de rest van de noten verder inkleurt. De drummer die klapt lief na een nummer. De enige die klapt in de zaal. Het blijft gek. 
"Ik blijf ook bedankt zeggen. In de hoop dat iemand kijkt, in ieder geval mijn ouders." 
Zegt Zoë bescheiden. Stiekem ben ik nu ook benieuwd hoeveel mensen er kijken. Het is jammer dat er geen chat bij zit. Bij eerdere livestreams die ik keek, gaf dat toch een gevoel van saamhorigheid. Dat je niet in je eentje zit eh ligt te kijken. Ook al nam je niet deel aan de chat, het geeft een gevoel van samen zijn. Met emoticons die je om de oren vliegen. Vlammen, devils hands, hartjes in alle kleuren en natuurlijk de hands up.
 
Met HALCYON mogen we nog even in die droomwereld blijven hangen. Hij is al een aantal jaren aan de slag en opgepikt door een A&R Manager van Universal. Zijn eerste EP is een feit en daarvan brengt hij nu de nummers ten gehore. Ooit opgegroeid in Antigua wil hij zijn gevoel daarover overbrengen in zijn muziek. De nostalgie. Déja vu. Over die mooie baai ‘Halcyon’ waar hij zo graag vertoefde. Ook hier wordt zijn soulvolle stem gekleurd door de belichting. Ik dein er helemaal in mee. Alsof ik op een luchtbedje in die baai aan het zonnen ben. Heerlijk.

 

Halcyon_Paard_Popronde_DenHaag_NikkiBorn.jpeg
Op de foto HALCYON. Door Nikki Born


Dan is het tijd voor een feestje. Het feestje van KUZKO. Met alles er op en er aan. Kapot getrapte rode plastic bekertjes op de grond. En Alpaca’s. Wat? Ja, Alpaca’s. ‘It’s a thing’. Dat zinnetje uit een nummer van Sports Team zit gelijk in mijn hoofd. En KUZKO's muziek is net zo aanstekelijk en quirky. Een dikke vette knipoog naar een high school musical. Soort van Grease. We zien een erg vermakelijk duo dat bekvecht: ‘I fuckin’ love the drummer.’ ‘No, you’re fuckin’ the drummer!’ Hilarisch. Ik probeer me voor te stellen hoe ze van de duistere elektronische muziek die ze eerst maakten in deze vorm zijn beland. En gelukkig maar, want ik word er erg blij van.


De opbouw in het programma wordt steeds kunstzinniger. VULVA, bestaande uit Nadya en Kim, schreeuwen en gillen het van de daken. Letterlijk. Hun muziek ontstond vanzelf. Kim, al bekend vanuit de jazz scene en Nadya die drums leerde. Want papa kocht ineens een drumstel. En nu groot fan van John Bonham, de drummer van Led Zeppelin. Ze speelde alles van hem na, vertelt ze vol passie. VULVA is voor hun een uitlaatklep. 
"Schreeuwen is ‘superkatargisch!"
En dat is te voelen en te horen. De meiden schreeuwen en gillen zonder gêne de hele zaal vol. Over heftige thema's zoals over abortus in Kill the baby. Ineens komt de band Dead Moon bij me naar boven. Het echtpaar dat ik ooit in de kleine Charlie tent op de 2e editie van Lowlands zag. Ook alleen met een drumstel en gitaar vooraan op het podium. Met dezelfde intensiteit als deze twee meiden: schreeuwen en gillen verheven tot kunst. Je moet het maar durven. Ook komt Brutus naar boven. Die geweldige drumster uit ons buurland België. Die ik een paar jaar geleden op Breda Barst zag. Girlpower ten top. Alhoewel ik de muziek van VULVA thuis niet op repeat zal zetten, zou ik een live optreden graag bijwonen. De theatrale eigenzinnigheid en de muziek als uitlaatklep zullen je altijd bij blijven. Net zoals bij Dead Moon en Brutus. 
 
En we blijven met Klaplong in de hogere regionen van het lichaam hangen. Hoe ze aan die naam komen weten ze zelf niet meer, zeggen ze. Maar hun muziek maakt het voelbaar. Want daarvan krijg je vanzelf wel een klaplong. En het wordt letterlijk uitgelicht in een doktersrelaas over wat een klaplong is. Dit is old school Nirvana in de herkansing. Negative creep en School van Nirvana’s album Bleach schieten me gelijk binnen. Ik vraag me serieus af of deze ‘kids’ die eerste nummers van Nirvana kennen en er geïnspireerd door zijn. Zo ja, vet. Zo nee, nog vetter. Zelf zeiden ze hun inspiratie te halen uit Bowie, Thin Lizzy en hun afkeer van Stef Blok. Tsja…Tijdens de show wordt er ook nog een schilderij gemaakt. Duidelijk bezield door de donkere klanken van de muziek. Na de laatste explosieve noot zegt de zanger pesterig ‘slaap lekker’. 
 
Bam. De aftiteling. Dat was het. Geen after party. Niet even nakletsen, en nagenieten. Dat mis ik toch echt wel. En deze bands verdienen allemaal een publiek. Want dat blijft toch de kracht van muziek. Zeker live. In de dynamiek met het publiek. Bij Klaplong zie je de pogo al voor je. Bij VULVA viert feminisme hoogtij en Zoë Low en HALCYON nemen je mee op reis. En met KUZKO en XIO even terug in de tijd. Volop experiment, zichzelf verkennend via muziek. De uitlaatklep. Die boodschap. Waar muziek zich uitstekend voor leent. Voor een nieuwe generatie. Een generatie uit een jaar dat zeker de cover van de geschiedenisboeken zal halen. 

 

 

Wil jij graag met je eigen oren en ogen de livestream terugkijken? Dat kan op de Facebookpagina van Popronde Den Haag.

 

 

 

Wil jij graag reageren op de artikelen? Dat kan door onderaan de pagina je comment achter te laten. Wij vinden het tof om van je te horen!



Reacties

Laat als eerste een reactie achter!

Inloggen